ဧလိယနှင့် ဇရတ္တမြို့မှ မုဆိုးမ - နောက်ဆုံးမုန့်ညက်တစ်ဆုပ်၏ ယုံကြည်ခြင်း

ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် အခန်းကြီး ၁၇ တွင် အစာခေါင်းပါးသောကာလ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဣသရေလလူမျိုးသည် အာဟပ်မင်းကြီး၏ အပြစ်ကြောင့် သုံးနှစ်ကျော် မိုးခေါင်ခြင်းဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရ၍ တစ်ပြည်လုံး အစာရေစာ ပြတ်လပ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော မျှော်လင့်ရာမဲ့သည့် အခြေအနေ၌ပင် ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးအမျိုးသား မုဆိုးမတစ်ဦးကို ရွေးကောက်တော်မူ၍ သူမ၏ နောက်ဆုံးမုန့်ညက်တစ်ဆုပ်အားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားသူတို့အား မည်သို့ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်တော်မူသည်ကို ငါတို့အား ဖော်ပြတော်မူသည်။ အစာခေါင်းပါးချိန်၌ စေလွှတ်ခြင်း ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်ဧလိယအား ပုန်းအောင်းရာဖြစ်သည့် ခေရိတ်ချောင်းအနီးမှ ထွက်ခွာ၍ ဇိဒုန်ပြည်ရှိ ဇရတ္တမြို့သို့ သွားရန် မိန့်တော်မူသည်။ ထိုအရပ်သည် ကြွယ်ဝသောပြည်လည်း မဟုတ်၊ ဧလိယ၏ အမျိုးသားချင်းများ၏ ဇာတိမြေလည်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က 「ထိုအရပ်၌ရှိသော မုဆိုးမတစ်ဦးကို သင့်ကို ကျွေးမွေးရန် ငါ မှာထားပြီ」ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏ ထောက်ပံ့မှုသည် လူတို့က အဖြစ်နိုင်ဆုံးမဟုတ်ဟု ထင်သောနေရာများ၌ မကြာခဏ ကွယ်ဝှက်လျက်ရှိတတ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုပင် မစောင့်ရှောက်နိုင်သော မုဆိုးမတစ်ဦးသည် ပရောဖက်တစ်ပါးကို အဘယ်သို့ ကျွေးမွေးနိုင်မည်နည်း။ လူတို့အမြင်တွင် မျှော်လင့်စရာ မရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်သည် အချည်းနှီး မဖြစ်ဘူးပေ။ ကိုယ်တော်သည် ချို့တဲ့ရာအရပ်၌ပင် ကြွယ်ဝသော ကျေးဇူးတော်ကို ဖော်ပြတော်မူမည်။ မုန့်ညက်တစ်ဆုပ်သာ ကျန်သည့် မျှော်လင့်ရာမဲ့အခြေအနေ ဧလိယသည် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ထင်းခွေနေသော မုဆိုးမတစ်ဦးကို တွေ့သည်။ သူသည် ရေအနည်းငယ်နှင့် မုန့်အနည်းငယ်ကို တောင်းသည်။ မုဆိုးမ၏ အဖြေက သူမ၏ ကျပ်တည်းမှုကို အကုန်ဖော်ပြသည် — အိုးထဲတွင် မုန့်ညက်တစ်ဆုပ်၊ ဘူးထဲတွင် ဆီအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သဖြင့် ထင်းနှစ်ချောင်းကို ကောက်ယူ၍ အိမ်ပြန်ကာ မိမိနှင့် သားအတွက် နောက်ဆုံးအစာကို ချက်ပြီး စားပြီးလျှင် သေရန်သာ ရှိတော့သည်။ ဤသည်ကား မည်မျှ စစ်မှန်သော မျှော်လင့်ရာမဲ့အခြေအနေ ဖြစ်သနည်း။ သူမ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ရက်ရောသင့် မသင့်ဆိုသော ရွေးချယ်မှုမဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်း၏ အစွန်းအဖျား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် လမ်းဆုံးရောက်ပြီဟု ထင်ရသောအချိန်၌ပင် ရောက်ရှိလာသည်။ ငါ့အတွက် မုန့်ပြားငယ်တစ်ချပ် ဦးစွာလုပ်ပါ ဧလိယ၏ စကားသည် နားထောင်ရသည်မှာ အကြောင်းမဲ့နီးပါး ဖြစ်သည် — 「မကြောက်နှင့်၊ သင်ပြောသည့်အတိုင်း သွား၍ ပြုလုပ်လော့။ သို့ရာတွင် ငါ့အတွက် မုန့်ပြားငယ်တစ်ချပ်ကို ဦးစွာ လုပ်၍ ယူခဲ့ပြီးမှ သင်နှင့် သင့်သားအတွက် လုပ်လော့။」ဘုရားသခင်သည် သူမ၌ ကျန်သမျှကို ဦးစွာ ဆက်ကပ်စေ၍ မိမိကိုယ်ကို ဒုတိယနေရာ၌ ထားစေတော်မူသည်။ ဤသည်ကား ယုံကြည်ခြင်း၏ စုံစမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူမ၏ အသက်ရှင်သေခြင်းကို ဂရုမစိုက်သည်မဟုတ်ဘဲ သူမကို သင်ယူစေလိုသည် — အကန့်အသတ်ရှိသည့် မိမိ၌ ရှိသမျှကို ဘုရားသခင့်လက်တော်၌ ဦးစွာ အပ်နှံမှသာ ဘုရားသခင်၏ အနန္တ ထောက်ပံ့မှုကို ခံစားနိုင်မည်။ 「ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား — ထာဝရဘုရားသည် မြေပေါ်သို့ မိုးရွာစေတော်မူသည့်နေ့တိုင်အောင် အိုးထဲက မုန့်ညက် မကုန်ရ၊ ဘူးထဲက ဆီ မလျော့ရ။ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၇:၁၄」 အိုးထဲက မုန့်ညက် မကုန်ရ မုဆိုးမသည် ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဧလိယ၏ စကားအတိုင်း ပြု၍ ဘုရားသခင်၏လူအတွက် မုန့်ပြားငယ်ကို ဦးစွာ လုပ်ခဲ့သည်။ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသောအမှုသည် ထိုမှစ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသည် — ထိုမုန့်ညက်တစ်ဆုပ်သည် မကုန်ခန်းဘဲ ထိုဆီအနည်းငယ်သည်လည်း မခန်းခြောက်ခဲ့ချေ။ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်သည် သူမ၏ မျက်မှောက်၌ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပြည့်စုံလျက်ရှိသည်။ 「ထာဝရဘုရားသည် ဧလိယအားဖြင့် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း အိုးထဲက မုန့်ညက် မကုန်၊ ဘူးထဲက ဆီလည်း မလျော့ခဲ့ချေ။ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၇:၁၆」 နေ့တိုင်း လုံလောက်သော ထောက်ပံ့မှု ဘုရားသခင်သည် ကျီပြည့်လျှံသော စပါးကို တစ်ကြိမ်တည်း ပေးတော်မမူဘဲ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လုံလောက်စေတော်မူသည်။ သူမနှင့် သားနှင့် ဧလိယတို့သည် ရက်ပေါင်းများစွာ ထိုမကုန်ခန်းသော မုန့်ညက်ကို စားခဲ့ကြသည်။ ထိုထောက်ပံ့မှုသည် များလည်းမများ၊ နည်းလည်းမနည်း၊ တစ်နေ့စာ အတိအကျ ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကား သခင်ယေရှုသည် တပည့်တော်တို့အား ဆုတောင်းရန် သွန်သင်တော်မူသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည် — 「အသက်မွေးလောက်သော အစာကို အကျွန်ုပ်တို့အား ယနေ့ ပေးသနားတော်မူပါ။」ဘုရားသခင်သည် သားသမီးများ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကိုယ်တော်ကို မျှော်ကြည့်၍ ကိုးစားစေလို၍ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ထောက်ပံ့မှုအားဖြင့် သစ္စာရှိသော ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းစေတော်မူသည်။ သေ၍ ရှင်ပြန်ခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာ နောက်ပိုင်းတွင် မုဆိုးမ၏ သားသည် အနာရောဂါ စွဲကပ်၍ အသက်ရှူသံ လုံးဝ ပြတ်သွားသည်။ မိခင်၏ နှလုံးသည် ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်ကာ မိမိ၏အပြစ်ကြောင့် ဤဘေးဒုက္ခ ရောက်လာသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ဧလိယသည် ကလေးကို လက်ခံယူ၍ အထက်ခန်းသို့ ပွေ့ချီသွားပြီး ကလေး၏အပေါ်၌ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် လှဲ၍ ဤကလေး၏ ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်စေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်၏ ဟစ်ခေါ်သံကို နားညောင်းတော်မူ၍ ကလေး၏ ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်ကာ သူသည် အသက်ရှင်ပြန်လာသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤဘဝ၏ အစာအာဟာရကို ထောက်ပံ့တော်မူသည်သာမက အသက်နှင့် သေခြင်းကို အစိုးရသော အရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူသည်။ 「မိန်းမက ဧလိယအား 「ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏လူ ဖြစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ဖြင့် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသော စကားသည် မှန်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း ယခု ကျွန်မ သိပါပြီ」ဟု ဆိုလေ၏။ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် ၁၇:၂၄」 ရှိသမျှကို ဘုရားသခင့်လက်တော်၌ အပ်နှံခြင်း ဇရတ္တမြို့မှ မုဆိုးမ၏ ဇာတ်လမ်းသည် ငါတို့ကိုယ်ကို ထင်ဟပ်ပြသော ကြေးမုံတစ်ချပ် ဖြစ်သည်။ ငါတို့သည်လည်း ချို့တဲ့ချိန်၊ စိုးရိမ်ချိန်၊ ရှေ့လမ်းကို မမြင်ရသောအခါ လက်ထဲရှိ ကျန်သမျှ မုန့်ညက်တစ်ဆုပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အား ထိုအရာကို ကိုယ်တော်ထံ ဦးစွာ အပ်နှံရန် ဖိတ်ခေါ်တော်မူ၍ ယုံကြည်ခြင်း၏ နာခံမှု၌ ထိုမကုန်ခန်း၊ မလျော့နည်းသော ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားစေတော်မူသည်။ သင်သည်လည်း မိမိ၏ အစာခေါင်းပါးသောကာလ၌ ဘုရားသခင်၏ နူးညံ့သော ကတိတော်ကို ကြားနာ၍ ထောက်ပံ့တော်မူသော၊ သစ္စာရှိတော်မူသော အရှင်ကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မျှော်ကြည့်တတ်ရန် ဆုတောင်းပါ၏။ သင်သည် BiblePro App တွင် အခန်းလိုက် နှိုင်းယှဉ်ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် ဓမ္မရာဇဝင်တတိယစောင် အခန်းကြီး ၁၇ ကို အသေးစိတ် ဖတ်ရှုနိုင်ပြီး AI ရှာဖွေခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ထောက်ပံ့မှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျမ်းချက်များကို ထပ်မံ ရှာဖွေနိုင်ပါသည်။ ထို့ပြင် ယုံကြည်ခြင်း ဖြောင့်မတ်သော ဒေသခံ အသင်းတော်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်၍ ညီအစ်ကို မောင်နှမများနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ နေ့စဉ်လုံလောက်သော ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားနိုင်ပါစေ။