จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง — มาระโก 12:31

"ข้อที่สองก็คือ 'จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง' ไม่มีบัญญัติอื่นใดยิ่งใหญ่กว่าสองข้อนี้" (มาระโก 12:31) ธรรมาจารย์คนหนึ่งทูลถามพระเยซูว่าบัญญัติข้อใดยิ่งใหญ่ที่สุด พระเยซูตรัสตอบก่อนว่า จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของท่านด้วยสุดใจ สุดจิต สุดความคิด และสุดกำลัง จากนั้นพระองค์ทรงเสริม "ข้อที่สอง" จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง สองข้อนี้แยกจากกันไม่ได้ ใจที่รักพระเจ้าย่อมหลั่งไหลออกไปสู่ผู้คนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และความรักต่อผู้คนที่แท้จริงย่อมหยั่งรากในความรักต่อพระเจ้าเสมอ ผู้ใดอ้างว่ารักพระเจ้าที่มองไม่เห็นแต่ปฏิเสธที่จะรักพี่น้องที่มองเห็น พระคัมภีร์กล่าวว่าเขาหลอกตัวเอง จงสังเกตไม้บรรทัดที่ใช้วัด "เหมือนรักตนเอง" เราทุกคนรู้ดีว่าจะรักตัวเองอย่างไร เราเปิดที่ให้ความอ่อนแอของตน ให้โอกาสตัวเองครั้งที่สอง คิดถึงความต้องการของตนก่อน พระเยซูตรัสว่า จงเอาความใส่ใจเดียวกันนั้นหันไปยังคนที่อยู่ข้างท่าน นี่ไม่ใช่เรื่องการปลุกความรู้สึกอบอุ่นเป็นหลัก แต่เป็นการกระทำที่เป็นรูปธรรม ความอดทน ความเข้าใจ การให้อภัย มือที่ยื่นออกไป ความรักไม่ใช่อารมณ์เป็นอันดับแรก แต่เป็นการเลือก การเลือกที่จะเก็บสิ่งดีของอีกคนไว้ในใจ ใครคือ "เพื่อนบ้าน" ของฉัน ในพระกิตติคุณลูกา พระเยซูทรงตอบด้วยคำอุปมาเรื่องชาวสะมาเรียผู้ใจดี เพื่อนบ้านของท่านคือคนที่ขัดสนซึ่งอยู่ตรงหน้าท่าน แม้เขาจะต่างจากท่าน แม้เขาจะเป็นคนที่ท่านเคยดูถูก การรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเองมักไม่ได้เกิดขึ้นในแผนอันยิ่งใหญ่ที่ห่างไกล แต่เกิดขึ้นในบทสนทนาวันนี้ การโทรวันนี้ การตัดสินใจที่จะมีเมตตาวันนี้ เราไม่มีกำลังจะดำเนินความรักเช่นนี้ด้วยตนเอง แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงบัญชาให้เรารักได้ทรงรักเราก่อน แม้ถึงกับสละพระชนม์ ความรักของเราดึงมาจากความรักของพระองค์ จงมาหาพระองค์ก่อนและรับการเติมเต็ม แล้วท่านจะมีบางสิ่งเทออกให้ผู้อื่น ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงรักข้าพระองค์ก่อน ขอทรงเติมข้าพระองค์ด้วยความรักของพระองค์ เพื่อวันนี้ข้าพระองค์จะรักคนรอบข้างได้อย่างแท้จริง อาเมน วันนี้ขออ่านมาระโก บทที่ 12 ในแอป BiblePro 主内圣经 ที่ใช้ฟรี แล้วให้ความรักของพระเจ้าปรับเปลี่ยนวิธีที่ท่านรักผู้คน