บทนำจดหมายเอเฟซัส: อัตลักษณ์และความเป็นหนึ่งเดียวในพระคริสต์

ผู้เขียน จดหมายถึงชาวเอเฟซัสระบุผู้เขียนว่า "เปาโล อัครทูตของพระเยซูคริสต์ตามพระประสงค์ของพระเจ้า" (เอเฟซัส 1:1) เปาโลเขียนจดหมายฉบับนี้ขณะที่ท่านเป็นนักโทษ ซึ่งน่าจะถูกกักบริเวณอยู่ในกรุงโรมราวปี ค.ศ. 60-62 (เอเฟซัส 3:1, 4:1, 6:20) เอเฟซัสเป็นหนึ่งในกลุ่มจดหมายที่เรียกว่า "จดหมายจากคุก" ร่วมกับจดหมายฟีลิปปี โคโลสี และฟีเลโมน แม้เปาโลจะถูกล่ามโซ่ แต่จิตวิญญาณของท่านกลับโบยบินขึ้นสู่ความสูงส่งทางเทววิทยาที่หาได้ยากในพระคัมภีร์ตอนอื่น พรรณนาถึงพระประสงค์นิรันดร์ของพระเจ้าที่มีต่อประชากรของพระองค์ ผู้รับและบริบทการเขียน เมืองเอเฟซัสเป็นเมืองท่าสำคัญในแคว้นเอเชียของโรม (ประเทศตุรกีในปัจจุบัน) เป็นที่ตั้งของวิหารพระอารเทมิสอันเลื่องชื่อ และเป็นศูนย์กลางการค้า เวทมนตร์ และการนมัสการรูปเคารพที่คึกคัก เปาโลรับใช้อยู่ที่นั่นราวสามปี นานกว่าเมืองอื่นใดเกือบทั้งหมด (กิจการ 19:1-10, 20:31) ต้นฉบับเก่าแก่ที่สุดบางฉบับของจดหมายนี้ไม่มีคำว่า "ที่เอเฟซัส" ในข้อ 1:1 ทำให้นักวิชาการหลายท่านเชื่อว่าเปาโลตั้งใจให้จดหมายฉบับนี้เป็นจดหมายเวียนอ่านในเอเฟซัสและคริสตจักรโดยรอบในแคว้นเอเชียน้อย ต่างจากจดหมายฉบับอื่นๆ ของเปาโล เอเฟซัสไม่ได้กล่าวถึงวิกฤตการณ์เฉพาะเจาะจงหรือคำสอนเท็จใดๆ แต่กลับอ่านเหมือนบทไตร่ตรองอันลุ่มลึกและไม่เร่งรีบ ว่าด้วยพระเจ้าทรงเป็นผู้ใด ผู้เชื่อเป็นใครในพระคริสต์ และอัตลักษณ์นั้นควรหล่อหลอมชีวิตประจำวันและความเป็นหนึ่งเดียวของคริสตจักรอย่างไร โครงสร้างและโครงร่าง จดหมายเอเฟซัสแบ่งออกเป็นสองส่วนอย่างชัดเจน บทที่ 1 ถึง 3 วางรากฐานด้านหลักคำสอน ส่วนบทที่ 4 ถึง 6 นำไปสู่การประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติ บทที่ 1 เริ่มต้นด้วยคำสรรเสริญอันยืดยาวที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้าสำหรับพระพรฝ่ายวิญญาณทุกประการที่ประทานแก่ผู้เชื่อในพระคริสต์ ตามด้วยคำอธิษฐานขอให้ผู้เชื่อรู้จักความหวัง ความมั่งคั่ง และฤทธานุภาพที่พวกเขามีในพระองค์ บทที่ 2 อธิบายว่าผู้เชื่อเคยตายไปในบาป แต่ได้ถูกทำให้มีชีวิตขึ้นพร้อมกับพระคริสต์โดยพระคุณผ่านทางความเชื่อ ไม่ใช่โดยการประพฤติ และชาวยิวกับคนต่างชาติได้คืนดีกันเป็นมนุษย์ใหม่หนึ่งเดียวโดยผ่านทางกางเขน บทที่ 3 พรรณนาถึงการทรงเรียกของเปาโลให้ประกาศความล้ำลึกของพระคริสต์แก่ชนชาติต่างๆ และมีคำอธิษฐานอันยิ่งใหญ่ขอให้ผู้เชื่อได้รับการเสริมกำลังให้เข้าใจความรักของพระคริสต์ บทที่ 4 เริ่มส่วนภาคปฏิบัติด้วยการเรียกร้องให้มีความเป็นหนึ่งเดียว ความถ่อมใจ และการใช้ของประทานฝ่ายวิญญาณเพื่อเสริมสร้างพระกายของพระคริสต์ พร้อมกับการเตือนให้ปลดวิสัยเก่าทิ้งและสวมวิสัยใหม่ บทที่ 5 เรียกร้องให้ผู้เชื่อดำเนินชีวิตด้วยความรัก ความสว่าง และสติปัญญา และกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา บทที่ 6 กล่าวต่อเนื่องด้วยคำสั่งสอนสำหรับบุตร บิดามารดา ทาส และนาย และปิดท้ายด้วยคำพรรณนาอันโด่งดังเรื่องยุทธภัณฑ์ของพระเจ้าสำหรับการสู้รบฝ่ายวิญญาณ (เอเฟซัส 6:10-18) ใจความสำคัญ แก่นเรื่องหลักของเอเฟซัสคืออัตลักษณ์ใหม่ของผู้เชื่อในพระคริสต์ และความเป็นหนึ่งเดียวของคริสตจักรที่เกิดขึ้นตามมา เปาโลต้องการให้ผู้อ่านเข้าใจว่าความรอดทั้งสิ้นเป็นของประทานแห่งพระคุณที่รับได้โดยความเชื่อ "ด้วยว่าซึ่งท่านทั้งหลายรอดนั้นก็รอดโดยพระคุณเพราะความเชื่อ และมิใช่โดยตัวท่านทั้งหลายเอง แต่พระเจ้าทรงประทานให้ ความรอดนั้นจะเนื่องด้วยการประพฤติก็หามิได้ เพื่อมิให้คนหนึ่งคนใดอวดได้" (เอเฟซัส 2:8-9) ผู้ที่เคยอยู่ห่างไกลได้ถูกนำเข้ามาใกล้โดยพระโลหิตของพระคริสต์ และกำแพงแห่งความเป็นศัตรูระหว่างชาวยิวกับคนต่างชาติได้ถูกทลายลง เพื่อทั้งสองฝ่ายจะถูกก่อสร้างขึ้นด้วยกันเป็นวิหารบริสุทธิ์แห่งเดียวของพระเจ้า (เอเฟซัส 2:13-22) คริสตจักร ไม่ใช่ผู้เชื่อคนใดคนหนึ่งเพียงลำพัง คือวิธีหลักที่พระเจ้าทรงสำแดงพระปัญญาของพระองค์แก่โลก (เอเฟซัส 3:10) เอเฟซัสชี้ไปถึงพระคริสต์อย่างไร พระพรทุกประการที่กล่าวถึงในเอเฟซัสหลั่งไหลมาจากการรวมเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์ ผู้เชื่อได้รับเลือกในพระองค์ตั้งแต่ก่อนทรงสร้างโลก ได้รับการไถ่โดยพระโลหิตของพระองค์ ได้รับการประทับตราด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และแม้แต่ในขณะนี้ก็นั่งอยู่กับพระองค์ในสวรรคสถาน (เอเฟซัส 1:4, 1:7, 1:13, 2:6) พระคริสต์ทรงเป็นศีรษะของคริสตจักร อันเป็นพระกายของพระองค์ และทรงเป็นศิลามุมเอกที่ราชวงศ์ทั้งสิ้นของพระเจ้าถูกสร้างขึ้นบนนั้น (เอเฟซัส 1:22-23, 2:20) ความรักที่ทรงสละพระองค์เองเพื่อคริสตจักรกลายเป็นแบบอย่างว่าสามีควรรักภรรยาอย่างไร คือด้วยการเสียสละโดยไม่มีขีดจำกัด (เอเฟซัส 5:25-27) เอเฟซัสแสดงให้เห็นว่าข่าวประเสริฐไม่ใช่เพียงแผนการช่วยจิตวิญญาณแต่ละคนให้พ้นจากการพิพากษาเท่านั้น แต่เป็นแผนการอันยิ่งใหญ่ระดับจักรวาลของพระเจ้า "ที่จะรวบรวมสรรพสิ่งไว้ในพระคริสต์ ทั้งสิ่งที่อยู่ในสวรรค์และสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินโลก" (เอเฟซัส 1:10) การประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติ เพราะผู้เชื่อได้ถูกทำให้เป็นขึ้นมาพร้อมกับพระคริสต์และได้รับอัตลักษณ์ใหม่ เปาโลจึงกระตุ้นเตือนให้พวกเขา "ดำเนินชีวิตให้สมกับการทรงเรียกที่ท่านทั้งหลายได้รับ" (เอเฟซัส 4:1) นั่นหมายถึงการแสวงหาความเป็นหนึ่งเดียวด้วยความถ่อมใจและความอดทน การให้อภัยกันดังที่พระเจ้าในพระคริสต์ทรงให้อภัยเรา การพูดความจริงด้วยความรัก และการระวังตัวจากความขมขื่นและความไม่บริสุทธิ์ นั่นหมายถึงการถวายเกียรติแด่พระเจ้าในชีวิตสมรส ครอบครัว และความสัมพันธ์ในการทำงาน และหมายถึงการตระหนักว่าชีวิตคริสเตียนเกี่ยวข้องกับการต่อสู้ฝ่ายวิญญาณอย่างแท้จริง ซึ่งพระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมยุทธภัณฑ์ครบชุดไว้ให้ คือความจริง ความชอบธรรม ข่าวประเสริฐแห่งสันติสุข ความเชื่อ ความรอด พระวจนะของพระเจ้า และการอธิษฐาน (เอเฟซัส 6:13-18) เอเฟซัสเตือนผู้เชื่อทุกคนว่าท่านเป็นที่รักอย่างลึกซึ้ง ได้รับการยอมรับอย่างสมบูรณ์ และเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวท่านเองมากนัก คือครอบครัวนิรันดร์ของพระเจ้าที่รวมเป็นหนึ่งเดียวข้ามพ้นทุกการแบ่งแยกของมนุษย์ หากท่านต้องการสำรวจความมั่งคั่งเหล่านี้ด้วยตัวท่านเอง ขอเชิญเปิดแอปพลิเคชัน "BiblePro 主内圣经" ที่ให้บริการฟรี แล้วอ่านจดหมายเอเฟซัส เครื่องมือค้นหาพระคัมภีร์ พระคัมภีร์หลายฉบับแปล และพระคัมภีร์เสียง จะช่วยให้ท่านใคร่ครวญถ้อยคำของเปาโลได้อย่างง่ายดาย และปล่อยให้ถ้อยคำเหล่านั้นหล่อหลอมวิธีที่ท่านมองตนเองและคริสตจักรของท่าน