บทนำจดหมายโคโลสี: พระคริสต์ทรงเป็นเลิศเหนือสรรพสิ่ง

ผู้เขียนและภูมิหลัง จดหมายถึงชาวโคโลสีระบุว่าผู้เขียนคืออัครทูตเปาโล ซึ่งเขียนร่วมกับทิโมธี (โคโลสี 1:1) เปาโลเขียนจดหมายฉบับนี้ขณะถูกจองจำ อาจอยู่ที่กรุงโรม ราวปี ค.ศ. 60-62 ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ท่านเขียนจดหมายถึงชาวเอเฟซัส จดหมายถึงฟีเลโมน และจดหมายถึงชาวฟีลิปปี แม้จะถูกล่ามโซ่ แต่จิตวิญญาณของเปาโลกลับเป็นอิสระที่จะยกย่องพระคริสต์ และจดหมายฉบับนี้เต็มไปด้วยคำสรรเสริญความยิ่งใหญ่ของพระเยซู แม้ในขณะที่ท่านนั่งอยู่ในคุกโรมัน ผู้รับและเหตุผลในการเขียน โคโลสีเป็นเมืองเล็กๆ ในหุบเขาลีคัสแห่งเอเชียไมเนอร์ (ประเทศตุรกีในปัจจุบัน) ซึ่งถูกบดบังด้วยเมืองใหญ่ใกล้เคียงคือเลาดีเซียและฮีเอราโปลิส เปาโลเองอาจไม่เคยไปเยือนโคโลสีเลย คริสตจักรที่นั่นก่อตั้งโดยเอปาฟรัส ชาวโคโลสีโดยกำเนิดที่ได้เรียนรู้ข่าวประเสริฐจากเปาโลแล้วนำกลับไปยังบ้านเกิดของตน (โคโลสี 1:7-8, 4:12-13) เมื่อเอปาฟรัสมาเยี่ยมเปาโลในคุก เขานำข่าวที่น่ากังวลมาด้วย นั่นคือคำสอนเท็จกำลังแทรกซึมเข้าไปในคริสตจักร เป็นการผสมผสานระหว่างธรรมบัญญัติพิธีกรรมของยิว การบำเพ็ญตบะ นิมิตลึกลับ และการนมัสการทูตสวรรค์หรือ "วิญญาณเบื้องต้นของโลก" (โคโลสี 2:8, 16-18, 20-23) ปรัชญาผสมผสานนี้ลดทอนพระเกียรติของพระคริสต์ โดยถือว่าพระองค์เป็นเพียงหนึ่งในฤทธิ์อำนาจฝ่ายวิญญาณมากมาย แทนที่จะเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าสูงสุด เปาโลเขียนจดหมายฉบับนี้เพื่อแก้ไขความผิดพลาดนี้ และเพื่อให้ชาวโคโลสีหยั่งรากลึกในความเพียงพอของพระคริสต์แต่ผู้เดียว โครงสร้างและโครงเรื่อง จดหมายโคโลสีแบ่งออกเป็นสองส่วนตามธรรมชาติ คือหลักคำสอน (บทที่ 1-2) และการปฏิบัติ (บทที่ 3-4) หนึ่ง คำทักทายและการขอบพระคุณ (1:1-14) เปาโลขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความเชื่อของชาวโคโลสี และอธิษฐานเผื่อการเติบโตฝ่ายวิญญาณของพวกเขา สอง ความเป็นเลิศของพระคริสต์ (1:15-23) บทเพลงสรรเสริญอันสูงส่งประกาศว่าพระคริสต์ทรงเป็นพระฉายาของพระเจ้าที่ไม่ทรงปรากฏ เป็นผู้ทรงสร้างและผู้ทรงค้ำจุนสรรพสิ่ง และเป็นศีรษะของคริสตจักร สาม พันธกิจของเปาโลเพื่อคริสตจักร (1:24-2:5) เปาโลบรรยายถึงความเหนื่อยยากและความทุกข์ทรมานที่ท่านแบกรับเพื่อประกาศความล้ำลึกของพระคริสต์ให้เป็นที่ประจักษ์อย่างเต็มที่ สี่ คำเตือนเรื่องคำสอนเท็จ (2:6-23) เปาโลเปิดโปงความว่างเปล่าของปรัชญามนุษย์ ลัทธินิยมธรรมบัญญัติ และการบำเพ็ญตบะ โดยยืนยันว่าผู้เชื่อครบบริบูรณ์แล้วในพระคริสต์ ห้า ชีวิตใหม่ในพระคริสต์ (3:1-4:6) เปาโลเรียกร้องให้ผู้เชื่อมุ่งความคิดไปยังสิ่งเบื้องบน ให้ถอดทิ้งตัวเก่าและสวมตัวใหม่ และนำชีวิตใหม่นี้มาประยุกต์ใช้กับชีวิตสมรส ครอบครัว การงาน และการอธิษฐาน หก คำทักทายปิดท้าย (4:7-18) คำทักทายส่วนตัวและคำสั่งสอนปิดท้ายจดหมาย ใจความสำคัญ ความเป็นเลิศและความครบบริบูรณ์ของพระคริสต์ หัวใจของจดหมายโคโลสีเต้นอยู่ที่ 1:15-20 ซึ่งมักเรียกกันว่า "บทเพลงสรรเสริญพระคริสต์" เปาโลประกาศว่าพระคริสต์ "ทรงเป็นพระฉายาของพระเจ้าที่ไม่ทรงปรากฏ เป็นบุตรหัวปีเหนือสรรพสิ่งทั้งปวง เพราะว่าโดยพระองค์สิ่งสารพัดได้ถูกสร้างขึ้น...พระองค์ทรงอยู่ก่อนสรรพสิ่งทั้งปวง และสรรพสิ่งทั้งปวงเป็นระเบียบอยู่โดยพระองค์...เพื่อพระองค์จะทรงเป็นเอกในสิ่งสารพัด" (โคโลสี 1:15-18) ต่อมาเปาโลกล่าวถ้อยคำที่เด็ดขาดยิ่งขึ้นว่า "เพราะว่าในพระคริสต์นั้นความบริบูรณ์ทั้งสิ้นของพระเจ้าดำรงอยู่ในพระกายของพระองค์ และท่านได้รับความครบบริบูรณ์ในพระองค์" (โคโลสี 2:9-10) เมื่อเผชิญกับคำสอนทุกอย่างที่พยายามเพิ่มเติมกฎเกณฑ์ พิธีกรรม หรือสิ่งมีชีวิตฝ่ายวิญญาณที่ต่ำกว่าเข้าไปในข่าวประเสริฐ เปาโลยืนยันว่าพระคริสต์แต่เพียงผู้เดียวก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องเพิ่มเติมสิ่งใดให้แก่พระเยซู เพราะในพระองค์ผู้เชื่อมีทุกสิ่งอยู่แล้ว จดหมายโคโลสีกับข่าวประเสริฐ จดหมายโคโลสีเปี่ยมล้นด้วยความจริงแห่งข่าวประเสริฐ สอนว่าพระคริสต์แม้ทรงเป็นพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ ก็ทรงรับสภาพกาย เพื่อโดยการสิ้นพระชนม์ทางกายนั้นจะทรงให้สรรพสิ่งคืนดีกับพระเจ้า "โดยทรงทำให้เกิดสันติภาพโดยพระโลหิตแห่งกางเขนของพระองค์" (โคโลสี 1:20, 22) คนบาปที่ครั้งหนึ่งเคย "เป็นศัตรูในความคิด" บัดนี้ถูกนำมาถวายเป็นผู้ "บริสุทธิ์ ปราศจากตำหนิ และไร้ที่ติ" โดยการสิ้นพระชนม์ของพระคริสต์ โคโลสี 2:13-15 วาดภาพกางเขนเป็นชัยชนะอันรุ่งโรจน์ พระเจ้าทรงลบล้างหนังสือหนี้ที่ค้างอยู่กับเรา และในพระคริสต์พระองค์ทรงปลดอาวุธเทพผู้ครองและศักดิเทพ ทรงเปิดเผยความอัปยศของพวกเขาต่อหน้าธารกำนัลด้วยชัยชนะนั้น ข่าวประเสริฐของจดหมายโคโลสีไม่ใช่เพียงการอภัยบาปเท่านั้น แต่คือการช่วยกู้และการย้ายที่อยู่อย่างสมบูรณ์ ผู้เชื่อได้ถูก "ช่วยกู้ออกจากอำนาจแห่งความมืด และย้ายเข้ามาสู่แผ่นดินแห่งพระบุตรที่รักของพระองค์" (โคโลสี 1:13) คำสั่งเชิงปฏิบัติทุกข้อในบทที่ 3-4 ล้วนไหลออกมาจากพระราชกิจแห่งความรอดที่สำเร็จแล้วนี้ เพราะผู้เชื่อได้ตายและเป็นขึ้นมาแล้วกับพระคริสต์ (โคโลสี 3:1-3) พวกเขาจึงถูกเรียกให้ดำเนินชีวิตตามตัวตนที่แท้จริงที่พวกเขาเป็นอยู่แล้ว การประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง จดหมายโคโลสีพูดอย่างทรงพลังกับโลกที่ยังคงถูกล่อลวงด้วยลัทธิผสมผสาน จิตวิญญาณแบบช่วยเหลือตนเอง และการถือธรรมบัญญัติอย่างเคร่งครัด ผู้เชื่อในทุกวันนี้ก็เหมือนชาวโคโลสี อาจถูกดึงดูดไปสู่สิ่งทดแทนพระคริสต์ ไม่ว่าจะเป็นพิธีกรรมทางศาสนา กระแสปรัชญา หรือประสบการณ์ลึกลับส่วนตัวที่สัญญาว่าจะให้จิตวิญญาณที่ลึกซึ้งกว่าโดยไม่ต้องพึ่งพระเยซู จดหมายโคโลสีเตือนเราว่าพระคริสต์ไม่ใช่หนทางหนึ่งในหลายหนทาง และไม่ใช่เพียงจุดเริ่มต้นที่ต้องเสริมเติม แต่พระองค์ทรงเป็นความบริบูรณ์ของพระเจ้าและเป็นแหล่งรวมสติปัญญาและความรู้ทั้งสิ้น (โคโลสี 2:3) ในทางปฏิบัติ เปาโลเรียกร้องให้ผู้เชื่อสวม "ใจเมตตา ใจกรุณา ใจถ่อม ใจสุภาพ และใจอดทน" ให้อภัยกันเหมือนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอภัยให้ และที่สำคัญที่สุด "จงสวมความรัก ซึ่งเป็นเครื่องผูกพันให้สมบูรณ์" (โคโลสี 3:12-14) ท่านเรียกร้องให้ครอบครัวสร้างความสัมพันธ์ที่มีพระคริสต์เป็นศูนย์กลาง และให้คนทำงาน "ทำเหมือนกับทำถวายองค์พระผู้เป็นเจ้า" (โคโลสี 3:23) ไม่ว่าจะทำสิ่งใด ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำ ให้ทำในพระนามขององค์พระเยซูเจ้า ขอบพระคุณพระเจ้าพระบิดาโดยทางพระองค์ (โคโลสี 3:17) อ่านจดหมายโคโลสีด้วยแอป BiblePro จดหมายโคโลสีเชื้อเชิญผู้เชื่อทุกคนให้เห็นพระเยซูในฐานะผู้ทรงพระเกียรติและครบบริบูรณ์อย่างรุ่งโรจน์ "เพราะว่าพระเจ้าทรงพอพระทัยให้ความบริบูรณ์ทั้งสิ้นดำรงอยู่ในพระองค์" ขณะที่ท่านอ่านจดหมายฉบับสั้นแต่เปี่ยมด้วยเนื้อหานี้ ขอให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงช่วยให้ท่านเข้าใจความเป็นเลิศของพระคริสต์เหนือทุกสิ่งที่แข่งขันชิงพื้นที่ในใจท่านอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น แอป BiblePro 主内圣经 ซึ่งใช้งานได้ฟรี ช่วยให้ท่านศึกษาจดหมายโคโลสีทีละข้อได้อย่างง่ายดาย เปรียบเทียบพระคัมภีร์หลายฉบับแปล ฟังพระคัมภีร์เสียง และค้นคว้าลึกลงไปถึงต้นฉบับภาษากรีกด้วยเครื่องมือศึกษาพระคัมภีร์ในตัว เปิดแอป BiblePro วันนี้ และให้ความครบบริบูรณ์ของพระคริสต์เติมเต็มใจท่านอีกครั้ง