บทนำจดหมาย 1 เปโตร: ความหวังที่มีชีวิตท่ามกลางโลกที่เป็นปฏิปักษ์

ผู้เขียนและภูมิหลัง จดหมายฉบับที่หนึ่งของเปโตรระบุว่าผู้เขียนคือ "เปโตร อัครทูตของพระเยซูคริสต์" (1 เปโตร 1:1) ชาวประมงที่พระเยซูทรงเรียก ผู้ได้ดำเนินชีวิตร่วมกับพระคริสต์ในช่วงพระราชกิจบนโลก เคยปฏิเสธพระองค์ถึงสามครั้ง แล้วได้รับการฟื้นฟูและมอบหมายให้ "เลี้ยงแกะของเรา" (ยอห์น 21:15-17) เปโตรเขียนจดหมายนี้โดยได้รับความช่วยเหลือจากสิลวานัส หรือที่รู้จักกันในชื่อสิลาส ซึ่งน่าจะทำหน้าที่เป็นเลขานุการและผู้นำสารของจดหมายฉบับนี้ (1 เปโตร 5:12) นักวิชาการส่วนใหญ่กำหนดอายุจดหมายฉบับนี้ไว้ราวปี ค.ศ. 62-64 ใกล้ปลายชีวิตของเปโตร อาจเขียนจากกรุงโรม ซึ่งเปโตรเรียกด้วยสัญลักษณ์ว่า "บาบิโลน" (1 เปโตร 5:13) ผู้รับและเหตุผลในการเขียน เปโตรเขียนถึง "ผู้ที่ทรงเลือกสรรซึ่งกระจัดกระจายอยู่" ในห้ามณฑลโรมันแห่งเอเชียไมเนอร์ คือ ปอนทัส กาลาเทีย คัปปาโดเซีย เอเชีย และบิทีเนีย (1 เปโตร 1:1) คนเหล่านี้น่าจะเป็นกลุ่มผสมระหว่างผู้เชื่อชาวยิวและชาวต่างชาติที่ดำเนินชีวิตในฐานะชนกลุ่มน้อยในวัฒนธรรมที่มองความเชื่อของพวกเขาด้วยความสงสัยและเป็นปฏิปักษ์ พวกเขาเผชิญกับการทดลองต่างๆ (1 เปโตร 1:6) การใส่ร้ายป้ายสี (1 เปโตร 2:12, 3:16) และความเป็นไปได้ที่แท้จริงของการข่มเหงที่ทวีความรุนแรงขึ้น แม้ว่าจะยังไม่ถึงขั้นการข่มเหงทั่วทั้งจักรวรรดิที่รัฐสนับสนุนอย่างที่เกิดขึ้นในทศวรรษต่อมา เปโตรเขียนเพื่อเสริมกำลังผู้เชื่อที่รู้สึกเหมือนคนนอกในสังคมของตนเอง เตือนพวกเขาถึงอัตลักษณ์ที่แท้จริงและความหวังนิรันดร์ และสอนพวกเขาว่าจะดำเนินชีวิตอย่างซื่อสัตย์ แม้กระทั่งอย่างมีเกียรติ ท่ามกลางความทุกข์ทรมานที่ไม่เป็นธรรมได้อย่างไร โครงสร้างและโครงเรื่อง หนึ่ง คำทักทาย (1:1-2) เปโตรทักทายผู้ที่ทรงเลือกสรรซึ่งกระจัดกระจายอยู่ ผู้ที่ทรงเลือกตามที่พระเจ้าพระบิดาทรงทราบล่วงหน้า สอง ความหวังที่มีชีวิตและอัตลักษณ์อันบริสุทธิ์ (1:3-2:10) เปโตรวางรากฐานผู้เชื่อไว้บนความหวังที่มีชีวิตซึ่งได้รับการรับรองโดยการเป็นขึ้นจากตายของพระคริสต์ เรียกร้องให้พวกเขาดำเนินชีวิตบริสุทธิ์ และบรรยายคริสตจักรว่าเป็นชนชาติที่ทรงเลือกสรร ปุโรหิตหลวง ชนชาติบริสุทธิ์ สาม การยอมเชื่อฟังและความประพฤติที่มีเกียรติ (2:11-3:12) เปโตรสอนผู้เชื่อเรื่องการปฏิบัติต่อผู้มีอำนาจปกครอง นายจ้าง และคู่สมรส โดยกำชับให้มีความประพฤติดีจนสามารถปิดปากผู้วิพากษ์วิจารณ์ และอาจถึงกับชนะใจผู้ไม่เชื่อได้ สี่ การทนทุกข์เพื่อความชอบธรรม (3:13-4:19) เปโตรกล่าวถึงความทุกข์ทรมานที่ไม่เป็นธรรมโดยตรง โดยชี้ไปที่ความทุกข์ทรมานของพระคริสต์เองเป็นแบบอย่าง และให้กำลังใจผู้เชื่อให้ชื่นชมยินดีเมื่อได้มีส่วนร่วมในความทุกข์ทรมานของพระคริสต์ ห้า การเลี้ยงดูฝูงแกะและคำเตือนสุดท้าย (5:1-14) เปโตรกำชับผู้ปกครองคริสตจักรให้เลี้ยงดูฝูงแกะของพระเจ้าด้วยใจถ่อม เรียกร้องให้คริสตจักรต่อต้านมาร และปิดท้ายด้วยคำอวยพรแห่งพระคุณ ใจความสำคัญ ความหวังที่อยู่รอดผ่านความทุกข์ทรมาน ประเด็นหลักของจดหมาย 1 เปโตรคือความหวัง ซึ่งเป็นความหวังที่แท้จริงและมีชีวิตชีวาจนเปโตรเรียกว่า "ความหวังที่มีชีวิต" (1 เปโตร 1:3) ซึ่งไม่ได้รับการรับรองโดยความพยายามของมนุษย์ แต่ "โดยการเป็นขึ้นจากตายของพระเยซูคริสต์" ความหวังนี้เป็นหลักประกันมรดกที่ "ไม่รู้เปื่อยเน่า ไม่มีมลทิน ไม่ร่วงโรย ซึ่งสงวนไว้ในสวรรค์" สำหรับผู้เชื่อ (1 เปโตร 1:4) เพราะความหวังนี้แน่นอน เปโตรจึงสามารถสั่งผู้เชื่อที่กำลังทนทุกข์ให้ชื่นชมยินดี ยืนหยัดมั่นคง และทำความดีต่อไปแม้ต้องแลกด้วยราคาแพง ความทุกข์ทรมานในจดหมายของเปโตรไม่เคยสูญเปล่า มันถลุงความเชื่อให้บริสุทธิ์ "ประเสริฐยิ่งกว่าทองคำ" (1 เปโตร 1:7) และเมื่อทนทุกข์เพื่อความชอบธรรม ก็เป็นการเดินตามแบบอย่างที่พระคริสต์เองทรงดำเนินไว้จริงๆ จดหมาย 1 เปโตรกับข่าวประเสริฐ ใจกลางของจดหมาย 1 เปโตรคือกางเขนและการเป็นขึ้นจากตายของพระเยซู เปโตรเขียนว่าผู้เชื่อได้รับการไถ่ "ไม่ใช่ด้วยสิ่งที่เปื่อยเน่าได้ เช่นเงินหรือทอง...แต่ด้วยพระโลหิตประเสริฐของพระคริสต์ ดุจพระโลหิตของลูกแกะปราศจากตำหนิและจุดด่างพร้อย" (1 เปโตร 1:18-19) ในตอนหนึ่งที่ทรงพลังที่สุดของจดหมาย เปโตรกล่าวถึงพระคริสต์ว่า "พระองค์เองทรงแบกบาปของเราไว้ในพระกายของพระองค์ที่ต้นไม้นั้น เพื่อเราทั้งหลายจะได้ตายจากบาป และมีชีวิตอยู่เพื่อความชอบธรรม พระองค์ทรงถูกเฆี่ยนตี ท่านทั้งหลายจึงได้รับการรักษาให้หาย" (1 เปโตร 2:24) พระคริสต์ผู้ชอบธรรม "ทรงทนทุกข์ครั้งเดียวเพราะบาป คือผู้ชอบธรรมเพื่อผู้ไม่ชอบธรรม เพื่อจะทรงนำเราทั้งหลายไปถึงพระเจ้า" (1 เปโตร 3:18) การเรียกร้องให้ทนทุกข์ทุกข้อในจดหมายฉบับนี้ตั้งอยู่บนความทุกข์ทรมานแทนที่สำเร็จแล้วของพระคริสต์ ผู้เชื่อไม่ได้ทนทุกข์เพื่อให้ได้รับความโปรดปรานจากพระเจ้า แต่ทนทุกข์ในฐานะผู้ที่ได้รับการไถ่แล้ว โดยดำเนินตามรอยพระบาทของพระองค์ผู้ทรงทนทุกข์อย่างสมบูรณ์แบบเพื่อพวกเขา การประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง จดหมาย 1 เปโตรพูดโดยตรงกับผู้เชื่อในทุกวันนี้ที่รู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้า ไม่สอดคล้องกับค่านิยมของวัฒนธรรมรอบตัว คำสอนของเปโตรไม่ใช่ให้ถอยหนีด้วยความกลัวหรือโต้ตอบด้วยความโกรธ แต่ให้ดำเนินชีวิตอย่าง "มีเกียรติ" ท่ามกลางผู้ไม่เชื่อ จนแม้ผู้วิพากษ์วิจารณ์เมื่อเห็นการกระทำดีก็อาจถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า (1 เปโตร 2:12) ท่านเรียกร้องให้ผู้เชื่อยอมเชื่อฟังด้วยใจกรุณาในขอบเขตความรับผิดชอบของตน ปกป้องใจของตนภายใต้แรงกดดัน พร้อมเสมอที่จะ "ตอบทุกคนที่ถามท่านถึงเหตุผลแห่งความหวังที่มีอยู่ในท่าน" แต่ให้ทำเช่นนั้น "ด้วยใจอ่อนสุภาพและด้วยความยำเกรง" (1 เปโตร 3:15) ที่สำคัญที่สุด เปโตรเรียกร้องให้คริสตจักรรักกันอย่างจริงจัง ต้อนรับแขกโดยไม่บ่น และมอบความกังวลทั้งสิ้นไว้กับพระเจ้า "เพราะพระองค์ทรงห่วงใยท่านทั้งหลาย" (1 เปโตร 5:7) ในโลกที่มักเข้าใจผิดหรือต่อต้านความเชื่อคริสเตียน จดหมาย 1 เปโตรยังคงเป็นแนวทางที่มั่นคงสำหรับการดำเนินชีวิตอย่างบริสุทธิ์ มีความหวัง และถ่อมใจ อ่านจดหมาย 1 เปโตรด้วยแอป BiblePro ไม่ว่าท่านกำลังเผชิญกับการทดลองใดอยู่ในวันนี้ จดหมาย 1 เปโตรเตือนท่านว่าความหวังของท่านมีชีวิตอยู่ ได้รับการรับรองโดยพระคริสต์ผู้ทรงเป็นขึ้นจากตาย และความทุกข์ทรมานไม่เคยเป็นคำตอบสุดท้าย ขอเวลาสัปดาห์นี้อ่านจดหมายฉบับสั้นแต่ทรงพลังนี้ และให้ความหวังที่มีชีวิตนี้หยั่งรากในใจท่าน แอป BiblePro 主内圣经 ซึ่งใช้งานได้ฟรี มีพระคัมภีร์หลายฉบับแปล พระคัมภีร์เสียงที่ท่านสามารถฟังได้ทุกที่ และเครื่องมือศึกษาภาษากรีกที่ช่วยให้ท่านเจาะลึกถ้อยคำของเปโตรมากยิ่งขึ้น ดาวน์โหลดแอป BiblePro วันนี้ และให้พระวจนะของพระเจ้าฟื้นฟูความหวังของท่าน